Przejdź do głównej zawartości

Z pamiętnika pijarki...

Autor:
Nie wiem czy wiecie, ale jesteśmy absolwentkami Publicznego Gimnazjum Zakonu Pijarów w Bolesławcu. Bardzo miło wspominamy to miejsce, w którym spędziłyśmy wspaniałe trzy lata. Wbrew pozorom i wszelkim opiniom, bo wiecie szkoła katolicka i te sprawy, myślę, że nie ma drugiego takiego miejsca. Dlatego chciałyśmy się z wami podzielić niektórymi wydarzeniami z naszego życia. 
Zapraszamy 😄

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wyjazd do opery

Autor:
Tydzień temu, w sobotę, byliśmy z ZPiT Mały Bolesławiec na występie w operze wrocławskiej na X Festiwalu Tradycji Dolnego Śląska. Było to dla nas wielkie wyróżnienie, gdyż zostaliśmy tam zaproszeni, a nie wpisywaliśmy się na siłę. Był to nasz drugi występ w tym miejscu. Dwa lata temu pojechaliśmy prezentować tam wiązankę tańców dolnośląskich, w tym roku przedstawialiśmy Kaszuby.  Film z festiwalu Możecie zgadywać gdzie jesteśmy <3 Opera jest ogromna. Scena jest dużo większa niż w naszym bolesławieckim teatrze. Jednak udało nam się ją zagospodarować. Był stres, ale to oczywiste, w końcu widownia była pełna. No i było kilka wpadek, dużo improwizacji. Pati miała przyjemność dostać główną rolę w całej prezentacji, jestem pewna, że opowie wam jakieś szczegóły. Dużo czasu spędziliśmy za kulisami, nie ma tam nic szczególnego. No chyba, że chcecie zobaczyć magazyn peruk i zarostów 😂 Niestety drzwi były zamknięte i nie udało nam się tam wejść... :( Sama opera jest piękna. Naprawdę...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wernisaż

Autor:
Piękna ja na plakacie. Tylko trochę wyglądam jakbym chciała kogoś zamordować. Ostatnio jestem strasznie zabiegana. Dużo rzeczy się dzieje. Wiecie, nowa szkoła i te sprawy. Ciężko czasem pogodzić ze sobą wszystkie zajęcia. W piątek miałam wernisaż z wakacyjnych warsztatów. Był on podzielony na dwie części. Pierwszą był pokaz strojów, a właściwie instalacji, wykonanych przeze mnie i moje koleżanki. Wiele razy występowałam na scenie w teatrze, ale co innego wyjść z całą grupą, a co innego samemu. Zwłaszcza, że nigdy nie wiadomo jak ludzie zareagują. Nie ukrywajmy, było to coś innego. Pokaz zatytułowany "Dźwięk sztuki" okazał się jednak dużo lepszy niż mogło nam się wydawać. Mimo stresu dałyśmy z siebie wszystko i dostałyśmy owacje na stojąco. Ponoć będzie powtórka, bo ktoś chce to nagrać. Jestem z nas dumna. Zwłaszcza, że nie byłyśmy do tego wszystkiego przekonane. Na sam koniec miała miejsce mała sesja zdjęciowa, a moja kochana siostrzyczka weszła na scenę i wręczyła mi ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej